|
do 1939 r. |
Na Podlasiu nie było zakładu przemysłu mięsnego z prawdziwego zdarzenia. Istniały tylko małe masarnie, ale były one bardzo mało wydajne. Zakłady te w większości nie były skanalizowane oraz pracowały bez nadzoru sanitarnego weterynaryjnego. Zdecydowana większość mięsa produkowana była przed II Wojną Światową w systemie gospodarskim, czyli przez rolników na własny użytek. Wyjątkami w województwie były dwie miejskie rzeźnie: w Łomży i w Białymstoku. Możliwości produkcyjne tej ostatniej wynosiły tuż przed wojną 50 tys. ton mięsa i wędlin rocznie. |
|
1939 – 1944 r. |
Rzeźnia w Białymstoku wskutek działań wojennych uległa niemal całkowitemu zniszczeniu.
|
|
1944 r. |
Spółdzielnia „Rzeźników i Wędliniarzy” rozpoczęła odbudowę najmniej zniszczonych części zakładu.
|
|
lipiec 1945 r. |
Powołanie Wojewódzkiej Spółdzielni Mięsnej.
|
|
1947 r. |
Spółdzielnia Mięsna uruchomiła własną masarnię z produkcją 40-50 ton wędlin miesięcznie. Była to zdecydowanie za mało w stosunku do potrzeb a dodatkowo sporą część wędlin zakłady musiały sprzedawać na Śląsk i w Warszawie, gdzie kłopoty z zaopatrzeniem w mięso i jego wyroby, były największe.
|
|
1948 r. |
W ramach centralnej reorganizacji Wojewódzka Spółdzielnia Mięsna przekształca się w białostocki oddział Centrali Mięsnej. Oddział produkuje już 50% wszystkich wędlin i mięsa w województwie. Pozostałe masarnie upaństwowiono bądź zamieniono w spółdzielnie. Od tamtej pory pracowały już pod szyldem ZSS „Społem” i „Samopomoc Chłopska”.
|
|
1 stycznia 1959 r. |
Zakłady mięsne z Białegostoku oraz z miast powiatowych województwa zostają połączone w jedno Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Przemysłu Mięsnego w Białymstoku (WPPM). W tamtym okresie zakład w Białymstoku był wiodącą jednostką nadzorującą mniejsze, wojewódzkie zakłady mięsne w Ełku, Łomży i Bielsku Podlaskim.
|
|
przełom lat 50/60 |
Pomimo udoskonaleń zakładów, nadal nie tylko nie zaspokajały one popytu na Podlasiu, ale także nie obsługiwały znacznej podaży żywca. Ponad 80% białostockiej trzody i bydła jechało więc do zakładów mięsnych z innych województw, co było wyjątkowo nieekonomiczne. W związku z tym władze zdecydowały o wybudowaniu nowego, dużego oraz nowoczesnego technicznie zakładu w Białymstoku. W tym czasie funkcję dyrektora Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Mięsnego pełnił Jerzy Jadwiszczak, który stał się Ojcem zakładu i PPM.
|
|
1959 |
Na potrzeby edukacji pracowników do nowego zakładu powołano Zasadniczą Szkołę Zawodową, przemianowaną trzy lata później w Technikum Przemysłu Mięsnego. Znaczenie szkoły było bardzo ważne: w ciągu krótkiego czasu musiała ona przygotować ponad tysiąc fachowców!
|
|
1962 r. |
POWSTANIE PMB! Jeszcze pod starą nazwą (WPPM), ale w końcu Podlasie doczekało się prawdziwego, nowoczesnego zakładu mięsnego. Nowe budynki stanęły 6 km na południowy wschód od centrum Białegostoku. Główne prace budowlane przeprowadziły BPBP Białystok, Mostostal Wrocław oraz Gdańskie Przedsiębiorstwo Robót Drogowych.
|
|
1963 r. |
Stale przeprowadzano udoskonalanie oraz przysposabianie zakładu do pełnej mocy wytwórczej. Na przykład już po kilku pierwszych tygodniach okazało się, że trzeba przebudować system wodny w zakładzie (WPPM pracując na trzy zmiany potrzebowało zbyt dużych ilości wody jak na tamte czasy i ówczesne możliwości miejskich wodociągów!).
|
|
1 lipca 1964 r. |
Dalsza koncentracja przemysłu mięsnego w Polsce. WPPM Białystok przejął zakłady w Olecku, Suwałkach i Augustowie.
|
|
1968 r. |
Przeprowadzono modernizację linii produkcyjnej szynek.
|
|
1969 - 1970 |
Firma dynamicznie rozwija się. WPPM Białystok uzyskiwał w tych latach najlepsze wyniki produkcyjne w kraju.
|
|
1975 |
Przemianowanie WPPM na OPPM Białystok (Okręgowe Przedsiębiorstwo Przemysłu Mięsnego).
|
|
1975-77 |
W tych latach OPPM Białystok osiągał najlepsze wyniki ekonomiczno – finansowe w kraju spośród wszystkich zakładów mięsnych.
|
|
1 stycznia 1980 r. |
Wydzielenie z OPPM Białystok Zakładów Mięsnych w Ełku i połączenie ich z zakładami w Giżycku.
|
|
1980 – 1985 |
Kryzys gospodarczy i reglamentacja mięsa odbija się niekorzystnie na wielkości sprzedaży mięsa OPPM. Utrzymana jest jednak nadal bardzo wysoka wydajność pracowników oraz legendarnie przepyszny smak wędlin i wędzonek.
|
|
1982 r. |
W zakładzie zainstalowano pierwszy komputer – niemiecki ROBOTRON.
|
|
1987 r. |
Podsumowanie pierwszego ćwierćwiecza OPPM. Od założenia firmy do 1987 roku produkcja wzrosła trzykrotnie, eksport 2,5-krotnie, a zatrudnienie 1,5-krotnie.
|
|
lata ‘90 |
Intensywny rozwój parku technologicznego. Inwestowano w nowe technologie i nowe urządzenia. W połowie dekady rozpoczęto aktywną politykę eksportową, w szczególności sprzedaż na wschód i do krajów nadbałtyckich. Ta dobra współpraca handlowa trwa do dziś.
|
|
8 maja 1996 r. |
Wdrożono system HACCP, który dzięki wprowadzeniu nadzoru nad „punktami krytycznymi” zapewnia doskonałą jakość wyrobów.
|
|
1 grudnia 1998 r. |
Jako pierwsza w Polsce firma z branży mięsnej PMB uzyskał certyfikat sytemu zarządzania jakością ISO 9001:1994.Firmą certyfikującą był znany holenderski audytor KEMA.
|
|
sierpień 2002 r. |
Poprzez proces przekształceń i prywatyzacji z OPPM powstaje firma „PMB Spółka Akcyjna”.
|
|
styczeń 2004 r. |
PMB SA. uzyskał znowelizowany certyfikat ISO 9001: 2000, który w stosunku do poprzedniej formuły kładzie większy nacisk na badanie rynku i zadowolenie klienta.
|